Armoedegeld naar werkenden

Het Amsterdamse VVD-gemeenteraadslid Claire Martens wil een deel van de armoedevoorzieningen alleen nog toegankelijk maken voor werkenden. Uitkeringsgerechtigden worden te veel gematst, vindt ze. Werken moet lonen en het is oneerlijk dat werkenden nu kromliggen voor niet-werkenden. Tekst Joop Lahaise Beeld Gabriël Kousbroek

1
712
VVD-gemeenteraadslid Claire Martens: 'De rekening wordt nu bij de werkende gelegd' | © Gabriël Kousbroek

Claire Martens, sinds maart dit jaar gemeenteraadslid voor de Amsterdamse VVD, zat tijdens het zomerreces niet stil. Ze diende half augustus schriftelijke vragen in over ‘de inkomensverschillen tussen jonge, werkende gezinnen en bijstandsgezinnen in een gelijke levensfase’. Die verschillen zijn te klein, vindt Martens. Anders gezegd, werken loont soms onvoldoende. Met het indienen van schriftelijke vragen daagt de VVD het college uit om dat standpunt te delen. De inkomensverschillen lijken soms wel erg klein tussen een gezin dat met hard werken weinig verdient en een bijstandsgezin, dat – hoe onvrijwillig ook – niets doet. De oplossing is, volgens de VVD, om sommige minimaregelingen over te hevelen van uitkeringsgerechtigen naar werkenden.

Claire Martens is bij het opstellen niet over één nacht ijs gegaan. Ze beroept zich op eigen onderzoek van de VVD. Daaruit blijkt dat een werkend gezin met één jong kind, waarvan paps en mams beiden het minimumloon verdienen (samen €35.880,- netto per jaar), slecht €25,- per maand meer overhoudt dan een dito gezin in de bijstand.

De berekening gaat ervan uit dat het bijstandsgezin een sociale huurwoning heeft, met huurtoeslag, terwijl het werkende minimagezin in de vrije sector moet huren à €1.000,- per maand. Als werkenden moeten de ouders hun peuter vijf dagen per week naar de opvang brengen, wat ze na aftrek van de toeslag €552,- per maand kost. Daar tikken de lokale heffingen nog eens flink bij op, terwijl het bijstandsgezin die in de VVD-berekening vrijgescholden krijgt.

Vooral in dat laatste zit de pijn, wat Martens betreft: verschuif die armoedecentjes van de bijstander naar de arme werkende, en werken loont weer.

In het voorbeeld gaat u uit van een gezin met pech. Het zou net te veel verdienen voor een socale huurwoning en dus wel in de vrije sector moeten huren. Om hoeveel gezinnen gaat het in Amsterdam?
“Daar ben ik benieuwd naar, ik vrees veel.”
De toewijzingsgrens voor een sociale huurwoning ligt op zo’n €38.000,-. Corporaties kunnen ook nog een percentage van hun woningen verhuren aan gezinnen met een inkomen tot €42.500,- en zelfs nog daarboven. Ze doen dat alleen zelden.

Is het probleem zo groot als u suggereert?
“Jazeker, ik denk dat in Amsterdam de groep met een middeninkomen die maar net rond kan komen heel groot is. Dat komt omdat de vaste lasten hier erg hoog zijn. Denk aan de lokale belastingen, kinderopvang, huur, parkeertarieven. En dat komt omdat in Amsterdam werkenden moeten betalen voor wie niet werkt.”

Zijn de vaste lasten niet voor iedereen enorm gestegen? Dure boodschappen door de btw-verhoging, stijgende zorgkosten en de extreem hoge huren in Amsterdam. Neem alleen al die zogenaamde ‘middenhuur’ van €1.000,- per maand…
“Dat noem ik geen middenhuur, er zijn amper woningen voor dat geld. Ik betaal een middenhuur, van €1.800,- per maand. Juist om meer betaalbare woningen te krijgen is de VVD voor meer marktwerking. En in plaats van naar Den Haag te wijzen, kijk ik naar wat we zelf als gemeente kunnen doen. Amsterdam geeft miljoenen uit aan uitgeprocedeerde asielzoekers en legt de rekening bij de werkenden.”

De Volkskrant kwam met het voorbeeld van iemand die van zijn werkgever een bonus van €2.000,- kreeg en vervolgens voor €3.000,- aan toeslagen moest terugbetalen aan de fiscus. Kunt u zich niet toch beter tot partijgenoot Mark Rutte richten in plaats van tot het college? Amsterdam gaat niet over loonbelasting en toeslagen en zelfs maar heel beperkt over huurbeleid.
(lachend) “Helaas heb ik in Den Haag nog niet veel te zeggen. En ik heb Mark Rutte niet aan een touwtje, maar Amsterdam kan wel een verschil maken. Het is toch van de zotte dat werkenden in deze stad betalen voor mensen die niet werken.”

Dat heet solidariteit. Het lijkt er nu toch op dat u de arme Amsterdammers opzet tegen nog armere Amsterdammers. U bent een omgekeerde Robin Hood.
“Dat noem ik framen, precies wat ik al voorzag toen ik mijn vragen opstelde. Dat is flauw, ik ben ervoor dat mensen worden geholpen. Alleen niet ten koste van werkenden.”

Feit is dat u geld uit het armoedebudget bij uitkeringsgerechtigden wilt weghalen om aan werkenden te geven. U vraagt het college wat het vindt van het idee om sommige bestaande armoedevoorzieningen alleen nog aan werkenden te geven. Kunt u een voorbeeld noemen.
“Kwijtschelding van lokale lasten dus. Nu komen werkloze minima met een inkomen tot 130 procent van het sociaal minimum daar bijna automatisch voor in aanmerking. En daarbij rekken we het begrip armoede steeds verder op. Ooit was het 100 procent, toen 110 en nu 130 procent van het sociaal minimum. Dat kost heel veel geld en die rekening wordt bij de werkenden gelegd.”

Dat zou het werkende gezin in uw rekenvoorbeeld €53,- per maand opleveren. De regels zijn echter streng. Menig arm gezin krijgt geen kwijtschelding omdat er iets te veel spaargeld is of ze net boven het sociaal minimum zitten. Kunt u meer regelingen noemen die u van de niet-werkenden zou willen afpakken?
“Wij zijn vooral benieuwd naar wat het college hierover denkt. Zou het college maatregelen kunnen bedenken die we kunnen inzetten om werkenden die onder de armoedegrens van 130 procent leven iets extra’s te geven, met als doel dat werken loont. Wanneer je onder de armoedegrens van 130 procent leeft en werkt of gaat werken moet je er ook daadwerkelijk op vooruitgaan.”
Het werkende gezin in het rekenvoorbeeld van de VVD zit overigens boven de 130 procent van het sociaal minimum. Dat komt dus niet snel in aanmerking voor enige armoedevoorziening, laat staan voor kwijtschelding van lokale heffingen.

Naschrift: Bovenstaande tekst is voor publicatie door Claire Martens gezien, echter zonder de intro en de kop. Na lezing van het gepubliceerde artikel laat Martens weten bezwaar te maken tegen de term ‘gematst’ in de intro. Ze stelt dat soort termen nooit te hebben gebruikt of te zullen gebruiken.

Bekijk hier de schriftelijke vragen van Claire Martens en haar berekening

advertentie Regenboog Groep

1 REACTIE

  1. Claire Martens heeft helemaal gelijk dat werken moet lonen,alleen het klinkt mij wel wat wrang in de oren
    Als er 1 partij is in Nederland die de werkende klasse tot pauperdom heeft getrapt, is het de VVD wel .
    De werkenden zijn de laatste jaren minimaal 30% in inkomen achteruit gegaan, terwijl het geld ondertussen over de plinten klotst(het geld ging/gaat hoofdzakelijk naar hoog opgeleiden en kapitaalkrachtigen)
    En haar gedoe over asielzoekers is ook wel een beetje schijnheilig,want het was onze VVD premier Mark Rutte die het Marakesh akkoord heeft ondertekent(veel meer rechten voor asielzoekers) ook is Mark Rutte verantwoordelijk voor het voorrang hebben op de schaarse sociale woningbouw door asielzoekers (ten koste van inheemsen die hier al jaren op een woninkje wachten,die dan ook massaal Wilders of Baudet hebben gestemd)
    Terwijl al veel members van de linkse kerk zich afvragen of die enorme toeloop van vermeende en echte vluchtelingen,geen ontwrichtende werking kan hebben op onze sociale cohesie,
    (…)

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here